W ostatnim czasie odwiedziłam klasy szóste z warsztatami rozwojowymi, w trakcie których skupiłam ich uwagę na przyszłości, na celach które sobie stawiają oraz na motywacji, aby je osiągnąć.
Dzieciom bardzo podobał się film, zachęcam Was drodzy Rodzice do obejrzenia, gdyż jest do świetna inspiracja zarówno dla Małych jak i Dużych.
Po filmie uczniowie pracowali w grupach zastanawiając się – co Willemu (czyli bohaterowi filmu) pozwoliło uwierzyć w siebie. Potem uczniowie prezentowali swoje pomysły przed całą klasą. Inne pytania, na jakich skoncentrowałam uwagę uczniów to: Czy w ogóle myślicie o przyszłości? Czy Wy macie jakieś cele dotyczące przyszłości? Co jest Wam potrzebne, aby te cele osiągnąć?
Niektóre odpowiedzi zaskakiwały dojrzałością. Przykładowo: „Will uwierzył w siebie, ponieważ jego przyjaciele pozwolili mu na samodzielność, nie trzęśli się nad nim, kiedy widzieli, że poradzi sobie o własnych siłach. Ale także wyciągnęli z miejsca, w którym doznawał cierpienia…”
Dzięki warsztatom lepiej poznałam uczniów, pamiętam każdego z imienia i nazwiska. Mam nadzieję, że budujemy wspólne zaufanie.
Julia Kawalec,
Pokazałam dzieciakom film „Cyrk motyli”, gdzie główną rolę gra Nick Vujicic – niezwykły człowiek, który urodził się bez rąk i nóg, a mimo wszystko swoją pasją życia inspiruje miliony. Jest żywym świadectwem tego, że nawet wielkie nieszczęścia, jakie nas spotykają można wykorzystać, aby podnosić na duchu innych. Jak mówi Nick: „I change walls into doors” – zmieniam mury w moim życiu w drzwi, pokazuję ludziom, że Twoje ograniczenia mogą paradoksalnie stać się Twoją siłą.
Dzieciom bardzo podobał się film, zachęcam Was drodzy Rodzice do obejrzenia, gdyż jest do świetna inspiracja zarówno dla Małych jak i Dużych.
Po filmie uczniowie pracowali w grupach zastanawiając się – co Willemu (czyli bohaterowi filmu) pozwoliło uwierzyć w siebie. Potem uczniowie prezentowali swoje pomysły przed całą klasą. Inne pytania, na jakich skoncentrowałam uwagę uczniów to: Czy w ogóle myślicie o przyszłości? Czy Wy macie jakieś cele dotyczące przyszłości? Co jest Wam potrzebne, aby te cele osiągnąć?
Niektóre odpowiedzi zaskakiwały dojrzałością. Przykładowo: „Will uwierzył w siebie, ponieważ jego przyjaciele pozwolili mu na samodzielność, nie trzęśli się nad nim, kiedy widzieli, że poradzi sobie o własnych siłach. Ale także wyciągnęli z miejsca, w którym doznawał cierpienia…”
Dzięki warsztatom lepiej poznałam uczniów, pamiętam każdego z imienia i nazwiska. Mam nadzieję, że budujemy wspólne zaufanie.
Julia Kawalec,
Psycholog szkolny
Zdjęcie do artykułu
