logo

tel. (22) 861-31-30

kom. 608-355-172

ul. Kaliskiego 29A

01-476 Warszawa

07:30 - 18:30

Poniedziałek - Piątek

logo

tel. (22) 861-31-30

kom. 608-355-172

ul. Kaliskiego 29A

01-476 Warszawa

07:30 - 18:30

Pon. - Pt.

Edukacja wielozmysłowa

Edukacja wielozmysłowa

I etap edukacyjny

Program Edukacji wielozmysłowej zawiera w sobie elementy wielu skutecznych metod kształcenia i wychowania. Oparty jest przede wszystkim na najnowszej wiedzy dotyczącej budowy mózgu, profilu dominacji człowieka i potrzeb wynikających z powyższych uwarunkowań. W Pro Futuro, bazując na diagnozie dziecka, rozwijamy jego indywidualne talenty wykorzystując naturalne preferencje i zdolności.

Najważniejszymi elementami składającymi się na program Edukacji wielozmysłowej są:

  • Piłki – mają one na celu utrzymanie prawidłowej postawy ciała podczas pracy przy stołach. Dziecko siedząc na piłce jest zmuszone siedzieć w pozycji wyprostowanej, dzięki czemu nie jest narażone na rozwinięcie wad kręgosłupa. Co istotne, dzięki piłce, dzieci mogą uzewnętrznić potrzebę ruchu wtedy, kiedy ta potrzeba się pojawi, a nie tylko na przerwie. Piłka ułatwia dzieciom koncentrację i pozwala w naturalny sposób skupić się nad wykonywanym zadaniem.
  • Diagnoza pod kątem profilu dominacji – pomaga nauczycielowi ustalić skuteczny sposób komunikacji z dzieckiem i określić jego mocne strony. Dzięki diagnozie wychowawca potrafi rozpoznać profil i wynikające z niego zachowania, planuje pracę z dzieckiem zgodnie z jego naturalnym predyspozycjami i umiejętnie wspiera dziecko w sytuacjach dla niego trudnych. Wyróżniamy 32 profile ze względu na dominację półkuli mózgowej, oka, ucha, ręki i nogi.
  • Mózg w stresie – ze względu na profil dominacji, dzieci różnie reagują w stresie. Nauczyciele wiedzą jak stres wypływa na percepcję mózgu podczas sytuacji stresujących i dostosowują swoje działania tak, aby minimalizować czynniki stresogenne, świadomie kształtując przyjazną, wspierającą atmosferę pracy. W takich warunkach mózg zapamiętuje o wiele lepiej. Od początku uczymy dzieci, że mózg jak każdy mięsień wymaga treningu. Chcemy aby budowały swoje poczucie sprawczości również w oparciu o własne doświadczenia dotyczące ćwiczeń z kinezjologii. Każdy dzień nauki rozpoczynamy od zestawu ćwiczeń, które są swoista rozgrzewką dla mózgu i przygotowują obie półkule do pracy.
  • System reprezentacji vak – ludzie dzielą się na słuchowców, wzrokowców i kinestetyków jeśli chodzi o preferowany styl uczenia się, co oznacza, że jeśli podamy informacje w sposób dostosowany do preferowanego systemu sensorycznego dziecka – zostaną one dużo łatwiej, szybciej i skuteczniej zapamiętane. Nauczyciele rozpoznaje osobistą strategię uczenia się ucznia i w oparciu o tę wiedzę komunikuje się z nim.
    • Wzrokowcy – ich dominującym sposobem percepcji rzeczywistości jest kanał wzrokowy. Lubią się uczyć poprzez patrzenie lub obserwację pokazu (demonstracje), lubią wykresy, tabele, teksty zorganizowane.
    • Słuchowcy – lubią słuchać innych, ale raczej wolą sami dużo mówić. Lubią rozmowy, ale kiedy sami mogą się dużo i swobodnie wypowiadać. Unikają długich opisów (np. przyrody), w książkach nie zauważają ilustracji. Powtarzają głośno to, co napisali, dobrze pamiętają imiona, zapominają twarze. Zapamiętanie następuje poprzez głośne powtarzanie materiału, poruszają ustami i czytają „po cichu”.
    • Kinestetycy – lubią czuć emocje, ruch, zapachy, smaki. Czytanie nie jest ich ulubionym zajęciem, chyba że wciągnie ich wartka akcja. Najlepiej pamiętają to, co sami wykonali, wyobraźnia ich pracuje w ruchu, muszą się poruszać (wiercić), lubią coś trzymać, czymś poruszać, manipulować, podskakują z zadowolenia, tupią ze złości, gestykulują. Lubią bliski kontakt z drugim człowiekiem podczas rozmowy (dotykanie, klepanie), ale nie są dobrymi słuchaczami.
  • Inteligencje wielorakie – opracowanie przez profesora Howarda Gardnera z Uniwersytetu Harvarda teorii inteligencji wielorakich istotnie wpłynęło na zmianę sposobu myślenia o edukacji. Zgodnie z nią, jest 8 typów inteligencji, które ludzie wykorzystują do poznania, zrozumienia i kształtowania ich świata. Profesor podważył tezę o istnieniu tylko jednej inteligencji, którą można mierzyć za pomocą testów. Dotychczas w tradycyjnych szkołach preferowało się inteligencję językową i matematyczno – logiczną, spychając pozostałe na margines. Według Gardnera daje to wypaczone i ograniczone pojęcie o naszych potencjalnych możliwościach uczenia się. Inteligencja językowa i matematyczno-logiczna pomagają dzieciom w sprostaniu obowiązkom szkolnym, jednak nie zawsze są one najlepszym wyznacznikiem ich prawdziwego talentu. Gardner wymienia w sumie 8 rodzajów inteligencji:
    • Inteligencja wizualno-przestrzenna – umiejętność malowania, rysowania, robienia artystycznych fotografii, rzeźbienia lub wyobrażania sobie trójwymiarowych kształtów – doskonale rozwinięta u nawigatorów i artystów.
    • Inteligencja muzyczna – umiejętność układania piosenek, śpiewania, gry na instrumencie, pisania wierszy, a także stosowania rymu i rytmu. Szczególnie rozwinięta u kompozytorów, dyrygentów, muzyków.
    • Inteligencja interpersonalna (społeczna) – umiejętność nawiązywania kontaktów z innymi osobami – rozwinięta u sprzedawców, nauczycieli i przywódców.
    • Inteligencja intrapersonalna (refleksyjna) – umiejętność skupienia uwagi na swoich uczuciach, umiejętność wyciągania wniosków z przeżytych doświadczeń i umiejętność planowania. Ten rodzaj zdolności wiąże się u niektórych ludzi z wielką intuicją.
    • Inteligencja ruchowa – zdolności manualne oraz umiejętności sportowe – dobrze wykształcone u gimnastyków, tancerzy, rzemieślników i sportowców, a także chirurgów.
    • Inteligencja przyrodnicza – umiejętność rozumienia praw natury i postępowania zgodnie z nimi – dobrze rozwinięta u biologów, rolników i osób działających na rzecz ochrony przyrody.
    • Inteligencja językowa – jest to nasza umiejętność czytania, pisania i porozumiewania się za pomocą słów – doskonale rozwinięta u pisarzy, dziennikarzy, poetów i mówców.
    • Inteligencja logiczno-matematyczna – to nasza umiejętność rozumowania oraz liczenia. Najlepiej jest rozwinięta u ekonomistów, naukowców, inżynierów, prawników i księgowych.
  • Oceniamy zachowanie, a nie osobę – zasada ta stanowi bazę komunikacji z uczniami w Pro Futuro. Informacje zwrotne do ucznia konstruujemy w ten sposób, aby zdefiniować fakty i wyrazić oczekiwanie co do działania w przyszłości. W sytuacjach trudnych ważne jest, aby świadomie panować nad tonem głosu i postawą, tak aby były przyjazne, spokojne, ale zdecydowane.
  • Zastosowanie plastyki, muzyki, ruchu do nauczania przedmiotów – pozwala dzieciom o określonym profilu dominacji zaangażować się w wykonywanie zadań edukacyjnych korzystając ze wszystkich dostępnych zmysłów